Δε θα είμαι ποτέ αρκετή για σένα.
Δε θα χαμογελάσεις ποτέ απλά και μόνο επειδή σκέφτηκες το πρόσωπό μου, τα λόγια μου, το άγγιγμά μου.
Δε θα έχουμε ποτέ τις στιγμές που κάποτε μαζί σχεδιάζαμε.
Σε βλέπω να δέχεσαι το ένα "σ' αγαπώ" μετά το άλλο. Να πληγώνεσαι. Να πονάς γι' ανθρώπους που εμπιστεύτηκες μα που ποτέ δεν έδωσαν για σένα αυτά που μπορώ να σου δώσω εγώ.
Αυτά που ΘΕΛΩ να σου δώσω.
(Έστω κι αν είναι μόνο μια τρέλα, έστω κι αν κάνω λάθος, έστω κι αν μετανιώσουμε και χάσουμε τα πάντα.)
Ξέρω τα όριά μου. Δεν έχω το δικαίωμα να προσπαθήσω. Περιμένω τη μέρα που θα κάνεις εσύ την κίνηση.
(...Πες ό,τι θες, το ξέρω πως μια μέρα θα σε κάνω ευτυχισμένη.)
Δεν έχω απαιτήσεις.
Δε ζητώ τίποτα.
Δε με ενδιαφέρει τι είναι αυτό που βλέπεις εσύ σε μένα.
Είμαι ένας ανθρωπος παράξενος και σκέφτομαι τα πράγματα διαφορετικά απ' ότι οι υπόλοιποι.
Βλέπω σε σένα αυτό που κανείς δεν είδε.
Βλέπω όλα αυτά που θέλησες απ' τους ανθρώπους μα δε στα δώσαν.
Θέλω να στα δώσω εγώ. Θέλω να χαμογελάς.
...Το αξίζεις.
Υ.Γ. Καμιά φορά αυτά που περιμένεις και δεν έρχονται, βρίσκονται ήδη δίπλα σου.
Μα δεν κοιτάζεις.
