Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Κι όποιος ρωτήσει γιατί πάντα φεύγω...


Κάποτε η Σκιά χαμογέλασε - γιατί είχε ξεχάσει τη σκοτεινή υπόστασή της.
Το χαμόγελό της έμοιασε με χαμόγελο τρελού, και ο κόσμος απομακρύνθηκε γοργά.

Η Σκιά σταμάτησε να χαμογελά. Φοβήθηκε πως θα πληγώσει τους Άλλους, και οι Άλλοι ήταν σημαντικοί, και δεν έπρεπε να πληγωθούν.

Κάποτε η Σκιά ήταν ζωντανή. Χρώματα αλλόκοτα τύλιγαν την ύπαρξή της, και τα μάτια της αντιμετώπιζαν τα πάντα με περιέργεια παιδική και ύφος εξερευνητικό.

Κάποτε η Σκιά είπε πολλά:

Σ' αγαπώ.

Μη μ' αφήσεις ποτέ.

Σημαίνεις τα πάντα για μένα.

Φύγε.

Σε σκεφτόμουν.

...Αν σε φιλούσα;

Δε με φοβάσαι;

Άνθρωποι μεταξύ τους διαφορετικοί και άγνωστοι άκουσαν με τη σειρά τους κάποια από τα λόγια αυτά.

Όλοι τους αγαπήθηκαν εξίσου παράφορα και καθόλου.

Η Σκιά δε θα πει ποτέ ποια ήταν η Μία Αγάπη.
Της αρκεί που μπορεί ακόμα να τη θυμάται τα βράδια.

Και να πεθαίνει σιωπηλά κι ευλαβικά.

Καμιά φορά η Σκιά αναρωτιέται μήπως δεν είναι σκιά.
Μήπως η υπόστασή της είναι κάτι ισχυρότερο, ομορφότερο, πιο αληθινό.

Η Σκιά δε μιλάει πολύ πια.

Δε λέει "σ' αγαπώ".
Λέει "καλημέρα."

Δε λέει "μείνε."
Λέει "αντίο."

Και τα σημαντικά κρύβονται, και με τον καιρό ξεθωριάζουν, και σύντομα θα εξαφανιστούν.
Και τότε δε θα υπάρχει καμιλα αμφιβολία για την υπόστασή της.

3 σχόλια:

  1. Μη φύγεις τα κράτα σου κράτα σφιχτά και χτύπα την Μοίρα...ηλίθιο τραγούδι αλλά ωραίος στίχος...

    Γέμισε ο κόσμος μας Σκιές...ωραίο τραγούδι αυτό το Sonata Arctica - Shy

    προσπάθησε να φτιάξεις την διάθεση σου Please

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν νομίζεις πως καιρο έμεινες στις σκιες;
    θα συνηθίσεις και δεν σου πάει
    δεν σου ταιρίαζει με τίποτε!

    καλο απόγευμα Δίκαιη Ευχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι όμως η Σκιά ίσως να μην είναι τόσο σκιά για όσους γνωρίζουν την υπόστασή της. Αξίζει να λες αυτά που νιώθεις, χωρίς να σε νοιάζει αν θα πληγωθείς και αν θα έχεις ανταπόκριση.
    Θα ήθελα να ρίξεις μια ματιά στην τελευταία μου ανάρτηση. Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή